سید من حسیني

روایتي از فتح من در پیاده روي اربعین
نوشته تقی شجاعی

قسمتی از متن کتاب:

«من»؛ جایش پشت دنده هاست. میان سینه. جایی امن. دور از دسترس
ُطفیلی های خلقت. من اگر دم دست باشد این ور آن ور می خورد. لک برمی دارد. چرک می شود. مخصوصاً َاگر کارت یدی باشد!
حکمت این که کربلایی ها و حسینی ها و هیئتی ها بر سینه می کوبند همین است. دارند من را می کوبند. من کوبیده شد می شود حسینی…
خادم الحسین که می گوید منظورش این است…

10,000تومان

بازدید: 4